Skip to main content

Posts

Showing posts from August, 2019

සබකෝලය

ඉස්කෝලේ යන කාලෙට හිතෙන්නේ ඒක මොන කරුමයක්ද කියලා..? උදේම නැගිටලා, ගුරුවරු කියන විදියට වැඩ කරන එක, ඒ මදිවට ටියුෂන් ක්ලාස්... විභාග ලංවෙන කොට මොලේ කොලොප්පම් වෙනවා, ඇතුලේ හිරවෙච්ච ටික ආපහු එලියට අරගෙන ලියන්න ගියාම. ඇයි දෙයි හාමුදුරුවනේ වාරයක් උගන්නපුවා පැයෙන් දෙකෙන් ලියන එක එහෙම බලනකොට අපි මාරම වැඩ්ඩො. ඔය ඔක්කොමත් කොහොම හරි කරයි කියමුකෝ...., මතකද ඉස් ඉස්සරෝම පන්තියේ උන් ටික ඉස්සරහාට ගිහින් කතාවක් කවියක් කියපු එක..? එහෙම නැත්නම් සිංහල සමිතියේ හරි බෞද්ධ සමිතියේ හරි වෙන මොහොක හරි ස්ටේජ් එකට නැගලා කතාවක් පවත්වපු දිනය..? කකුල් ගැහෙන්න අරන්, තොල කට වේලිලා හීනියට මුත්‍රා බරක් හැදුනු හැටි...? ඒක ස්වාභාවිකයි මිත්‍රවරුණි, ඉස් ඉස්සෙල්ලා ඔහොම වෙනවා අපිට දැනෙන ස්ට්‍රෙස් එකත් එක්ක. කොහොම හරි ස්ටේජ් එකට නැගලා හරි ඉස්සරහට ගිහින් හරි වචනයක් දෙකක් තටම ගත්තාම වැඩේ ගොඩ.  හැබැයි සමහරු ඉන්නවා එහෙම එන චාන්ස් එක මග හරින උන්. උන්දලා කරන්නේ වැඩේ කල් දාන එක. ඊළඟ පාර මම කියලා. එතකොට කොහොමද සනීපේ..? යන්තම් බේරුනා කියලා හිතුවාට ඒක තාවකාලික සැනසීමක්. ටික වෙලාවකින් පටන් ගන්නවා සංසාරික දුක වගේ ...

කවි පොත

වැස්ස කියන්නේ මාර ම දෙයක්. මං එහෙම කීවම ඔබ සමහර විට ඒකට එකග වෙන්නත් පුලුවන්. නොවෙන්නත් පුලුවන්. සමහර විට වැස්ස ඔබට කරදරයක් වෙන්නත් පුලුවන්. හැන්දෑවේ ඔපිස් ඇරිලා ගෙදර යන්න පාරට බහිද්දි කුඩේකුත් නැති වෙලාවක වැස්සොත් ඔබ වැස්සට වෛර කරන්නත් ඉඩ තියෙනවා. හැබැයි ඒ විදියට වැස්සට වෛර කරන ඔබම සමහර විට මාස ගානකින් වැස්ස නැතිව කාෂ්ඨක වෙලා නියඟයට අහු වුණ වෙලාවක වැටෙන වැස්සට ආදරය කරනවා. අන්න ඒ නිසයි මං කියන්නෙ වැස්ස මාර දෙයක් කියලා. වැස්ස ගැන ලියාගෙන ආවට මං ලියන්න හිතුවෙ වැස්ස ගැන නෙවෙයි 'වැහි බින්දු කටහඩ' ගැන. වැහි බින්දු වලට කතා කරන්න පුලුවන් ද? ඔබ එහෙම අහයි. ඇයි බැරි, වැස්ස වෙලාවක අහං ඉන්න වැහි බින්දු කතා කරනවා ඇහෙනවා. ඒත් මං කියන්න යන්නේ වැහි බින්දු කතා කරන හැටි ගැනත් නෙවෙයි. 'වැහි බින්දු කටහඩ' ගැන. ඒ කියන්නෙ ළහිරු කරුණාරත්න මීට අවුරුදු දෙහෙකට විතර කලින් කරපු පොතක් ගැන. පොත කරලා තියෙන්නෙ හරියට ම කියුවොත් 2017 දි, සන්ථව ප්‍රකාශනයක් හැටියට තමයි පොත ඇවිත් තියෙන්නෙ. පොතේ නමේ ම තියෙනවානේ මොකද්දෝ අමුතු feel එකක් දෙන ගතියක්. 'වැහි බින්දු කටහඩ' කියුවම ඒක මාර විදියට නිසො...

How to create a life plan

When you started college or a new career, you likely had a counselor or a supervisor help you plot the course for you college years or career path. Most people sit through these meetings unclear of what they really want to do but acknowledge a lot and agree with every word which is being said to them. And then, when the dust settles and they get into their classes and career, they hate it. Or feel disillusioned. Sometimes they want to give up. You don’t have to feel this way about your life. And yet, many people do. They get out of college, are in the middle of family and career building and they don’t know how they got there. Somehow, along the way, they drifted into the world they are living in and don’t know what to do with themselves. This can be called a quarter, third, or mid-life crisis. And it becomes debilitating for many people. They start making wild or poor decisions. Ultimately, their life starts to cave in around them until they decided to settle for the status qu...